Dziecko idzie do przedszkola - ubieranie
Kilka podstawowych wiadomości dla rodziców, którzy pragną aby ich pociecha dobrze wypadła na tle innych dzieci. Samodzielność to podstawa, jeśli chodzi o tą dziedzinę. Na początku najłatwiej jest zacząć od prostych czynności takich jak zakładanie i zdejmowanie domowych bucików, czyli kapci. Jeśli dziecko odmawia trenowania tej umiejętności w domu, rodzina można zachęcić je poprzez wierszyk. Rozbieranie się jest koleją rzeczą, która jest istotna. Aby dotrzeć do dziecka i wpajać mu pewne elementy z tym związane poprzez zabawę. Zamykając oczy, a następnie otwierając, i widzimy jak nasze dziecko pozbyło się swych ubranek. Dość łatwo też zakłada się piżamę - można poprosić dziecko, żeby pokazało, jak wygląda ze swoimi samochodami, czy misiami, opowiedzieć bajkę o Kubusiu Puchatku (jeśli jego wizerunek widnieje na piżamie). Należy pamiętać, że ubieranie jest dosyć skomplikowane i aby je dobrze opanować potrzeba czasu. Rodzice dbając o to, aby dziecko założyło wspomnianą wcześniej piżamkę, miękkie spodnie, spódniczki w gumkę i inne łatwe do włożenia ubrania, nauczą dziecka podstawowych elementów. Unikamy, takich rzeczy jak bluzy, swetry, które powodują chwilowe przysłonięcie oczy lub ewentualne zaplątanie głowy. To wszystko może wywołać strach u naszej pociechy. Nie powinno się w ogóle do przedszkola trzylatkowi zakładać koszul z guzikami, dżinsów, innych twardych materiałów oraz rajstop z kłębowiskiem nitek w środku. Dobrze przygotowane dziecko umie samo wkładać buty, ubierać kurtkę, czapkę, rękawiczki. Zapięcia, suwaki, wiązanie butów i szalika to czynności, z którymi dziecko może mieć problemy, ale przy pomocy osoby dorosłej, doskonale sobie poradzi. Już widzimy, że nasza pociecha jest dobrze przygotowana i nie powinna mieć problemów z ubieraniem się i rozbieraniem się w przedszkolu. Może to już czas na kolejną? Ciąża i takie tam macierzyńskie sprawy.